Nieuwe stad verkennen

Meer dan 25 jaar geleden kwam ik hier wonen. Vanuit een idyllisch plaatsje Delft, ging ik naar een, voor mij volkomen onbekend, dorp (zoals het werd genoemd). Maar ik wilde perse een tuin voor the kids en dat was in Delft onbetaalbaar. Ook ging ik dichter bij mijn werk wonen wat inhield dat ik tijdens mijn bereikbaarheidsdiensten thuis kon blijven en dat was wel heel wat waard, want een weekenddienst betekende voor mij altijd een heel weekend op mijn werk bivakkeren en nu kon ik straks lekker thuis blijven, bij de kinderen o.a. 

Nieuwe woning

Ik was door iemand op mijn werk geattendeerd op dit nieuwbouwproject en nog diezelfde dag ben ik langs de makelaar gereden om brochures op te halen. Gesprek bij de bank en hopla we hadden een nieuwbouwhuis gefinancierd, op de hoek in een bestaande wijk, maar toch alles nieuw. Super blij waren we en uiteraard ga je dan regelmatig even kijken.

Nieuwe mensen

Op die manier leerde ik een jong stel kennen die in hetzelfde rijtje (van 6) ook en huis hadden gekocht en we raakten aan de praat. Zij kwamen ook allebei niet uit dit 'dorp', maar dat vond ik juist leuk, want dan kun je straks samen op verkenning. Ik herinner me ook nog dat wij toen net een pupje hadden (Yorkshire Terriër) en die zat toen onder mijn jas in mijn mouw. Ineens kwam er dus een kopje uit mijn kraag gestoken en we hadden gelijk een gespreksonderwerp. De klik was er eigenlijk direct en we hebben lief en leed gedeeld kan ik wel zeggen. Deze mensen stonden (en staan) altijd voor mij klaar en inmiddels wonen we weer al een tijd op loopafstand van elkaar. 

Nieuwe omgeving

Toen we eenmaal gesetteld waren allemaal, bedachten we dat het leuk was om alles samen te gaan verkennen. Zo ontstonden er vele anekdotes, waarvan dit er één is.

Er was weer een gezamenlijke vrije dag en we zouden een dorp verderop gaan verkennen en een beetje winkelen. Met de auto onderweg, we waren er zo en eenmaal aangekomen wilden we even geld pinnen. Ik praat over ruim 25 jaar geleden, toen was contant geld eigenlijk hetzelfde als pinnen/contactloos betalen nu. Maar goed waar was een pinautomaat? Even gevraagd aan een voorbijganger en die wees ons de weg. 

Pinnen

Wat ons gelijk opviel was dat de pinautomaat heel laag was. We vonden dit heel vreemd en hadden dit nog nooit gezien. We vroegen ons af waarom dit was, want het was super onhandig. Je gaat tenslotte ook niet met je knieën op de straat zitten voor de pinautomaat, maar dat je hier op den duur een hernia aan kon overhouden leek ons niet denkbeeldig. Maar goed, het is zoals het is en ik ging als eerste door de knieën om geld te pinnen en daarna was mijn vriendin aan de beurt. 

Het viel me wel op, dat mensen naar ons keken, maar ja we hadden ook wel een beetje de slappe lach om deze idiote situatie. Ik voelde mij als een kabouter in de Efteling en dan te bedenken dat ik echt niet groot ben. Het was super onhandig en ook heel raar, omdat je met je kont naar achter, door de knietjes voor een pinautomaat staat en je ook nog eens het scherm slecht kon lezen.

Maar goed, het was gelukt en we hadden lekker geld in de portemonnee en konden de 'wereld' hier verder gaan verkennen. Zo gezegd, zo gedaan, liepen we verder. We moesten de bocht om (het hoekje om klinkt zo dubbelzinnig) richting het winkelcentrum. Wat zagen we toen we de hoek om waren......? Precies een geldautomaat op normale hoogte, die andere pinmasjien was speciaal voor mensen in een rolstoel.

Wat voelden wij ons bescheten, maar wat hebben we gelachen. Zo begonnen wij eigenlijk met onze vriendschap en die bestaat inmiddels uit heel veel anekdotes, die waarschijnlijk allemaal een keer aan de beurt gaan komen.