Identiteitscrisis of wat?

Groepsgedrag

Wat mij opvalt is dat sommige mensen hun identiteit verliezen in een groep of als ze ineens een partner hebben. Op de een of andere manier weten ze niet meer wie ze zelf zijn en hun omgeving weet helemaal niet meer wie die persoon is. Ook gebeurd het dat hele intelligente mensen ineens niet meer zelf kunnen denken en zich confirmeren aan het 'groepsgedrag'. Nu zul je zeggen 'groepsgedrag' in een relatie? Ja dat heeft weer te maken met de vrienden en de familie van de partner. 

Wegcijferen

Op de een of andere manier cijferen die mensen zich totaal weg, misschien uit angst iets te verliezen, misschien omdat ze denken dat dit moet, misschien omdat ze geen positief zelfbeeld hebben, misschien erg onzeker zijn of misschien omdat ze conflict vermijdend gedrag vertonen. Er is altijd een onderliggende gedachte dan wel reden voor te bedenken, alleen die persoon moet bij zichzelf nagaan wat dat zou kunnen zijn. Maar........nu komt het probleem, deze mensen hebben vaak niet in de gaten, dat ze zich totaal 'aanpassen' en dus hun eigen zelfbeeld, hun waarden en normen, hun zelfrespect totaal aan het verliezen zijn. Ze spelen als het ware een hoofdrol in een slecht toneelstuk en de mensen in hun omgeving (de toeschouwers eigenlijk) vragen zich af wie nu eigenlijk die rol vertolkt! 

Ontwaken

Uit onderzoek is gebleken dat dit soms jaren kan duren, maar dat er altijd een dag komt waarop die persoon a.h.w. ineens wakker wordt en tot de ontdekking komt, dat hij/zij in een hele rare situatie terecht is gekomen en eigenlijk niet echt gelukkig is met deze situatie. Dan is het dus erg belangrijk, dat de 'toeschouwers' hier open voor staan en gewoon de draad weer willen oppakken en niet langer 'toeschouwer' willen zijn, maar actief willen zijn in het veranderingsproces wat dan zal plaatsvinden. 

Pleasen

Meestal gaat het om mensen die erg onzeker zijn, het heel belangrijk vinden wat anderen van hun vinden, graag 'geliefd' zijn en inderdaad liever conflicten vermijden, dan vechten voor wat je waard bent. Misschien heeft het ook wel een beetje te maken met gemakzucht, maar ik ben van mening dat onzekerheid hier een hele belangrijke rol speelt. Kijk maar naar hoe 'loverboys' te werk gaan. Ze zullen altijd op zoek gaan naar een meisje dat onzeker is, die vaak uit een 'gebroken' gezin komt, meestal geen broers heeft en gevoelig is voor complimenten en makkelijk te manipuleren zijn. Loverboys 'screenen' echt, eigenlijk moeten die mensen een marketing opleiding volgen, want ze kiezen en bepalen hun doelgroep, maken een plan en voeren dit uit tot ze hun doel bereikt hebben.

Maar goed dit terzijde, we waren gebleven bij het feit dat mensen 'aanpassing' en 'empathie' verwarren met jezelf totaal wegcijferen, constant willen 'pleasen' en 'vergeten' wie je bent. Uiteindelijk worden deze mensen vaak doodongelukkig en vraag ik mij af in hoeverre de 'toeschouwers' moeten ingrijpen. 

Uit onderzoek is ook gebleken, dat hoe vaker de 'toeschouwers' ingrijpen, des te vaker die persoon de behoefte heeft om te 'bewijzen' dat men er allemaal 'naast' zit. Het wordt hun 'project'. Het is moeilijk, maar als 'toeschouwer' zul je moeten toekijken en wat nog belangrijker is, men zal klaar moeten staan voor dat moment dat de 'hoofdrolspeler' wakker wordt en niet langer deel wil uitmaken van het slechte toneelstuk of de slechte film.

Dus toeschouwers blijf paraat langs de lijn..........Oh en nu kom ik gelijk weer aan mijn volgende verhaal 'Langs de lijn' of 'Aan de lijn', maar dat zal voor een volgende keer zijn ;).