Even op de koffie
Het begint al met de planning. Normaal is deze vriendin altijd van de attenties en ook ruim van tevoren. Omdat zij nu het onderwerp is, moeten mijn andere vriendin en ik hieraan denken. Dat denken doen we heus wel, maar daar blijft het bij. Dus op het laatste moment (de vrijdag voor de maandag) krijg ik een appje "We moeten wel iets kopen voor het nieuwe huis." Ja dat moeten we zeker, maar de volgende vraag is dan ook "Wat zullen we doen?" Op dat moment ben ik even druk, maar ik antwoord dat ik wel op zoek ga straks.
Zo gezegd, zo gedaan en zoals een goed ADHD'er betaamt vind ik ook echt heel veel dingen leuk, maar ja keuzes hè. Ik besluit het filter toe te passen op 'leverbaar' en 'andere dag in huis'. Dit wordt al overzichtelijker. Mijn oog valt op een deurmat met een zeer passende tekst en ik stuur het plaatje door naar mijn andere vriendin. De mat wordt goedgekeurd en de bestelling is echter niet morgen, ook niet maandag, maar woensdag....... Ik bestel hem en laat deze op het nieuwe adres bezorgen en dan kopen we iets kleins om maandag te geven met de mededeling dat het echte kado later komt. Dat plan is ook goedgekeurd. Zo makkelijk met de winkel met de blauwe bal, je kunt het overal laten bezorgen. Even het bezorgadres aanpassen en met 1 klik op de knop is het kado geregeld.
Nu nog op zoek naar die kleinigheid die we dan maandag kunnen overhandigen. Dat moet echt wel morgen bij mij in huis komen, want anders staan we nog met lege handen. Mijn oog valt op een tegeltje, zo'n tegeltje waarvan je hoopt dat je die nooit krijgt, want wat moet je ermee. Ook dit tegeltje wordt besteld en kan morgen in huis zijn. Job done.
Opgelucht dat het allemaal gelukt is, ga ik naar bed om lekker te slapen....... Middenin de nacht word ik wakker om even naar de wc te gaan en bedenk mij opeens dat ik het bezorgadres niet aangepast heb, dus dat k.ttegeltje wordt dan ook direct bij haar bezorgd! Dat is niet de bedoeling, want dan staan we alsnog met lege handen voor de deur op maandag. Dus midden in de nacht ga ik naar de app en kom tot de ontdekking dat ik de bestelling alleen kan annuleren. Ik zie dat ik nog andere dingen besteld heb voor mezelf en die worden dan ook allemaal bezorgd bij haar. Afijn alles dan maar annuleren............ En alles opnieuw bestellen maar dan met mijn adres als bezorgadres. Ook zie ik dat dit tegeltje nu pas op maandag bezorgd kan worden, dus voor de zekerheid toch ook maar één exemplaar op haar adres laten bezorgen. Just in case. Wat een gedoe en dat om een uur of drie in de ochtend.
Blij dat ik alles heb kunnen regelen, kan ik het licht uitdoen en nog even verder slapen.
Zodra ik wakker ben, een paar uur later, kijk ik voor de zekerheid nog even in de app of alles nu wel goed gegaan is. Tot mijn verbazing zie ik dat alle tegeltjes vandaag bezorgd gaan worden............. Ik krijg straks 2 tegeltjes hier en 1 komt bij haar. De deurmat is gelukkig wel goed gegaan en komt tussen 11 en 13 februari: de 12de dus. Rare manier van een datum noemen: "Ik kom tussen de 11e en de 13e om 11 uur." Gelukkig gaan mijn afspraken in het ErasmusMC meer to the point.
Ik vertel mijn andere vriendin het hele verhaal en zeg dat ik een foto maak van de deurmat met een uitleg erbij en dat we dan dit wel overhandigen maandag. Verder waarschuw ik het onderwerp van deze tegelmisère dat ze vandaag iets bezorgd gaat krijgen, maar dat dit niet het echte kado is.
Het is toch beter dat zij dit altijd regelt, minder gedoe en mijn zenuwen staan minder gespannen.
De dag van het bezoek breekt aan. Voor het eerst sinds maanden ga ik mijn auto weer in en heb de route op mijn mobiel geïnstalleerd, want de navigatie van mijn auto is niet altijd up-to-date. Ik neem plaats en moet even een aantal dingen opnieuw instellen, want er hebben anderen in mijn auto gezeten (hij moest voor een beurt namelijk). En jawel na alles ingesteld te hebben: Ik rij, ben het niet verleerd. Na een paar meter begin ik een bloedheet achterwerk te krijgen, want die ene persoon heeft altijd de kachel op hoog en de stoelverwarming aan. Als ik ergens een hekel aan heb, dan is het een hete kont te hebben, dus op zoek naar het knopje 'stoelverwarming-uit'. Omdat ik dit knopje nooit gebruik was het ook even zoeken, bij een verkeerslicht uiteraard, en de reis kan weer verder. Reis is echt idioot, want het gaat om een ritje van 15 minuten.
De navigatie doet zijn stinkende best en alles is duidelijk voor mij. Niet zo gek want ze is in haar eigen plaats blijven wonen en dit is een dorp bij mij om de hoek, dus dat weet ik ook wel te vinden zonder navigatie. Aangekomen in het dorp, begint de dame op de navigatie te roepen: "Over 100 meter rechts afslaan." Op zich niet gek, maar wel dat dit een bedrijventerrein is en absoluut niet logisch. Maar goed, ik ga naar rechts. Dan roept ze wederom: "Over 100 meter rechts afslaan." En ze slaat daarna op hol, als ik naar haar ga luisteren rijd ik de hele dag rondjes (niet om de kerk) maar wel net zo irritant. De verbinding met mijn mobiel valt ook uit en ik begin te vloeken, want wat is dit irritant. Ik besluit om alvast richting het water te gaan rijden (ze had verteld dat ze in de buurt van het water was gaan wonen, bij een haventje) en maak opnieuw verbinding met mijn mobiel. De hysterische dame is echter nog niet hersteld en wil mij echt weer de verkeerde kant opsturen. Ik hoop dat ze merkt dat ze fout is en het signaal oppikt in de buurt van het water en dan weer weet wat ze moest doen. Helaas, de dame is rijp voor een opname in een gesloten inrichting, daar breng ik haar straks wel heen, maar nu eerst stoppen en de navigatie van mijn auto maar instellen. Ik ben wel in de buurt zie ik op het scherm en ben blij verrast dat het me dan toch gaat lukken. Na 30 minuten sta ik dan eindelijk voor de nieuwe woning. Nu op zoek naar de ingang, want die hebben ze verstopt. Ik had begrepen dat deze aan de zijkant van het gebouw moest zijn en u begrijpt het al.....ik begin aan de verkeerde kant om het gebouw te lopen, dus moest echt helemaal rond voor ik bij de ingang kwam.
Eindelijk sta ik voor de deur en ben ik beland op het nieuwe adres en de nieuwe woning. Het tegeltje stond inmiddels al op het toilet (was nog niet doorgespoeld) en zie ik mijn vriendinnen weer na maanden. Het was weer super gezellig, we kregen een rondleiding door het nieuwe huis (tot in de slaapkamer waar haar eega in bed lag te rusten, sorry man) en daarna hebben we heerlijk geluncht aan de nieuwe eethoek. Tegen een uur of 1 (kan ook later zijn geweest, tijd is niet echt een ding bij ADHD) namen we afscheid en togen we huiswaarts.
De terugreis was ook nog grappig, want ik volg de navigatie weer om uit het doolhof te komen, maar deze laat mij nog 1 keer rond het gebouw rijden en mijn andere vriendin ziet mij in haar achteruitkijkspiegel. Aangezien ik eerst voor haar reed, begreep ze precies wat er gebeurd was en in gedachten hoor ik haar lachen.
Het kado is inderdaad bezorgd op de 12de en ligt voor de deur. Wij zijn haar matties namelijk. De andere 2 tegeltjes die bij mij bezorgd werden gaan weer retour uiteraard, want 3 exemplaren is overdone (ze heeft maar 1 wc).
Reacties
Een reactie posten